REINHARDT Django

Deze Bollebooswichtpagina is gekoppeld aan de Stapperloot-route Lille
Wandel deze route met je smartphone.

Django REINHARDT
° Liberchies, 23 januari 1910.
Samois-sur-Seine (Fr.), 16 mei 1953.

Op 23 januari 1910 wordt in het woonwagenkamp van het Henegouwse Liberchies zoon Jean Reinhardt geboren in een gezin van Sinti-zigeuners, een van de vijf Roma-zigeunerstammen en ook wel Manoesjen genoemd. Met zijn familie trekt Jean eerst door Frankrijk en Noord-Afrika om uiteindelijk op te groeien in het woonwagenkamp van Parijs. Daar leert hij samen met zijn jongere broer Joseph gitaar, banjo en viool spelen zonder ooit muziekles te hebben gevolgd en zonder noten te kunnen lezen. Beide broers treden samen op in Parijs en daar ontmoeten ze in 1928 bassist Louis Vola, waar ze contact mee blijven houden.
Maar 1928 wordt in feite een rampjaar voor Jean, die in eigen kring Django wordt genoemd. Op 16 oktober van dat jaar breekt in hun woonwagen brand uit en raakt Django aan zijn linkerzijde ernstig verbrand. In het ziekenhuis willen de artsen zijn linkerbeen daarom amputeren, maar dat weigert hij uitdrukkelijk. Ook aan zijn linkerhand is Django ernstig verminkt, zodat het onmogelijk lijkt dat hij ooit nog gitaar zou kunnen spelen. Maar broer Joseph brengt voor hem toch een gitaar mee en tijdens zijn bijna tweejarig verblijf in dat ziekenhuis leert de 18-jarige Django zichzelf opnieuw gitaarspelen, wat meteen tot een eigen stijl zal leiden.
Dat het ook jazz wordt komt drie jaar later door een ontmoeting met schilder Emile Savitry. Die laat Django in 1931 jazzplaten van Louis Armstrong en Duke Ellington horen en dat leidt ertoe dat Reinhardt contact gaat zoeken met Franse jazzmuzikanten. Zo ontmoet hij in 1934 Stephane Grapelli in een jazzclub in de Parijse wijk Montparnasse. Samen richten ze het kwintet Hot Club de France op: Django Reinhardt gitaar, Stephane Grapelli viool, Louis Vola contrabas, Joseph Reinhardt en Roger Chaput slaggitaar, kortom allemaal snaarinstrumenten.
Hun eerste optreden is meteen zo succesvol dat hen een platencontract wordt aangeboden  door Ultraphone.
En dan volgen snel meer optredens. In 1937 treden Reinhardt en Grapelli op met de Amerikaanse jazzviolist Eddie South. De Tweede Wereldoorlog onderbreekt dat succes, Grapelli blijft in Londen, maar Reinhardt keert terug naar Parijs. Daar blijkt Duitse Luftwaffe-officier Dietrich Schulz-Köhn een grote bewonderaar van Reinhardt en laat hem optreden voor de soldaten van Nazi-Duitsland. Niet meteen naar de zin van Django, die probeert te vluchten. Maar hij wordt opgepakt bij de Frans-Zwitserse grens en dat zou wellicht slecht zijn afgelopen als Schulz-Köhn er niet voor had gezorgd dat Django wordt vrijgelaten.
Wanneer die oorlog ten einde is, worden de Amerikaanse militairen teruggetrokken, maar omdat ze niet allemaal tegelijk weer met schepen naar de USA kunnen, worden er kampen aangelegd waar zij een tijdlang verblijven. Daar treedt Django voor hen op en zo wordt hun muziek bekend in de Verenigde Staten. Dat leidt in 1946 tot een optreden met het orkest van Duke Ellington, maar die tournee van Django leidt toch niet tot het verwachte succes. Dus komt hij snel terug naar Europa, om daar onder meer in 1948 bij een plaatopname van de Belgisch zanger Bobbejaan Schoepen mee te spelen. En Django krijgt eind jaren veertig ook interesse in de nieuwe jazzstijl bebop en hij gaat nu ook optreden met een elektrische gitaar.
Op 16 mei 1953 komt ook daaraan een einde wanneer in het Franse Samois-sur-Seine een hersenbloeding tot het overlijden van Jean – Django – Reinhardt leidt, waarna hij ook op het kerkhof van die plaats begraven wordt.

Klik voor andere routes op Routes
Voor andere Bollebooswicht-items klik je op Bollebooswicht